27 sierpnia 2025 roku społeczność akademicka Wyższej Szkoły Turystyki i Ekologii w Suchej Beskidzkiej pożegnała swojego Rektora śp. dr. Marka Łabaja, prof. WSTiE. Uroczystości pogrzebowe odbyły się w kościele św. Brata Alberta w Jaworznie, a następnie Zmarły spoczął na Cmentarzu Komunalnym w Szczakowej. W ceremonii uczestniczyła rodzina, przyjaciele, znajomi oraz delegacja naszej uczelni – przedstawiciele władz, wykładowcy i pracownicy. Zmarłego żegnano z głębokim żalem, ale i wdzięcznością za jego dorobek, mądrość i zaangażowanie.
Uroczystości pogrzebowe stały się wyrazem szacunku i pamięci wobec człowieka, który przez lata kształtował rozwój uczelni i inspirował swoją postawą. Podczas mszy świętej i ostatniego pożegnania wybrzmiały słowa wdzięczności i szacunku wobec Rektora, który przez lata był nie tylko naukowcem, dydaktykiem i menedżerem, ale przede wszystkim wyjątkowym człowiekiem – pełnym pasji, otwartości i życzliwości wobec innych.
Kanclerz WSTiE Maria Grzechynka w mowie pożegnalnej podkreśliła, że prof. Marek Łabaj pozostawił po sobie nie tylko bogaty dorobek naukowy i dydaktyczny, ale również niezatarte wspomnienie człowieka, który „swoją mądrością, pogodą ducha i otwartością budził szacunek, a jednocześnie dodawał odwagi i inspirował innych do działania”.
Rektor związany był z Wyższą Szkołą Turystyki i Ekologii od ponad dwóch dekad – jako wykładowca, dziekan Wydziału Nauk Społecznych, a od 2017 roku – jako jej Rektor. W tym czasie uczelnia uruchomiła nowe kierunki studiów, rozwinęła współpracę międzynarodową oraz zrealizowała wiele projektów badawczo-rozwojowych. Prof. Marek Łabaj był autorem i współautorem licznych opracowań strategicznych dla samorządów, podręczników akademickich, monografii i publikacji naukowych. Jego pasją była turystyka, ale także świat przyrody – szczególnie ornitologia, akwarystyka i terrarystyka. W życiu naukowym i prywatnym łączył wiedzę z wrażliwością na piękno natury.
Jak podkreśliła Kanclerz w swoim wystąpieniu: „Pozostawia Pan po sobie pustkę, której nie będziemy potrafili wypełnić. Pragniemy jednak zapewnić o naszej wdzięcznej pamięci – Pana praca, idee i wartości będą nam towarzyszyć i inspirować przez kolejne lata”.
Społeczność akademicka WSTiE łączy się w żałobie i modlitwie z Rodziną, Bliskimi i Przyjaciółmi Pana Profesora.
[Pełny tekst mowy pożegnalnej Kanclerz Marii Grzechynki dostępny jest poniżej]
MOWA POGRZEBOWA – POŻEGNANIE PANA REKTORA
Szanowna Rodzino, Szanowni Państwo,
z głębokim żalem, w poczuciu ogromnej i nagłej straty, żegnamy dziś Pana Profesora Marka Łabaja, Rektora Wyższej Szkoły Turystyki i Ekologii w Suchej Beskidzkiej.
Nasza uczelnia żegna naukowca, nauczyciela akademickiego, wychowawcę młodzieży, mentora, kolegę i przyjaciela, a przede wszystkim wyjątkowego człowieka, który swoją mądrością, pogodą ducha i otwartością budził szacunek, a jednocześnie dodawał odwagi i inspirował innych do działania.
Panie Rektorze, żegnamy Pana przepełnieni smutkiem i niedowierzaniem, bo jakże trudno pogodzić się z odejściem kogoś tak zaangażowanego, aktywnego i do końca obecnego w życiu naszej uczelni. Zaledwie kilka dni temu podpisywał Pan dokumenty, planował kolejne spotkania, snuł wizje nowych projektów, wspólnie przygotowywaliśmy się do nowego roku akademickiego. A dziś stoimy tutaj w głębokiej ciszy, z poczuciem pustki.
Żegnając Pana Rektora, warto przypomnieć Jego drogę zawodową i naukową. Śp. Pan Marek Łabaj, profesor WSTiE, był doktorem nauk o kulturze fizycznej, absolwentem krakowskiej Akademii Wychowania Fizycznego oraz Uniwersytetu Jagiellońskiego. Był cenionym specjalistą w zakresie zrównoważonego rozwoju w turystyce, zagospodarowania turystycznego i rekreacyjnego oraz etykiety menedżera. Swoją wiedzę i doświadczenie przekazał wielu pokoleniom studentów – najpierw Akademii Wychowania Fizycznego w Krakowie, gdzie rozpoczynał swoją pracę dydaktyczno-naukową, a następnie na Uniwersytecie Jagiellońskim, Akademii Górniczo-Hutniczej oraz w Górnośląskiej Wyższej Szkole Handlowej w Katowicach. Był także wieloletnim prezesem Instytutu Turystyki w Krakowie.
Z Wyższą Szkołą Turystyki i Ekologii w Suchej Beskidzkiej związany był od ponad 20 lat – najpierw jako pracownik dydaktyczno-naukowy, następnie wieloletni Dziekan Wydziału Nauk Społecznych, a od 2017 roku – Rektor uczelni. Podczas pełnienia tej funkcji przez Pana Profesora nasza uczelnia uruchomiła nowe kierunki studiów, dostosowując je do potrzeb gospodarki; nawiązała szereg partnerstw krajowych i międzynarodowych; zrealizowała wiele projektów naukowo-badawczych. I ta spuścizna z nami zostanie.
Jako naukowiec i wykładowca potrafił wspaniale łączyć teorię z praktyką. Był autorem i współautorem licznych prac wdrożeniowych dla gmin, miast i regionów: strategii rozwoju turystyki, ochrony krajobrazu i środowiska, turystyki ekologicznej, badań ruchu turystycznego oraz rozwoju obszarów wiejskich. Stworzył wiele podręczników, monografii i programów studiów, publikował artykuły naukowe i popularno-naukowe dotyczące m.in. zrównoważonego rozwoju, rekreacji fizycznej i ekorozwoju. Za swoje osiągnięcia został wyróżniony Odznaką Honorową Ministra Sportu i Turystyki „Za zasługi dla turystyki”.
Jednocześnie – jako nauczyciel akademicki – był promotorem licznych prac licencjackich i magisterskich. Swoją bezpośredniością i otwartością zjednywał sobie szacunek i sympatię studentów. Lubił młodzież i czuł z nią naturalną więź. Chętnie dzielił się z młodymi ludźmi swoim doświadczeniem zawodowym, ale także życiowym.
Turystyka była wielką pasją Pana Profesora, ale warto wspomnieć także o Jego zainteresowaniach pozaakademickich. Był uznanym ekspertem w dziedzinie akwarystyki, terrarystyki, ornitologii, drobiarstwa, behawiorystyki oraz genetyki ptaków. Publikował artykuły i książki, aktywnie angażował się w działalność kilku towarzystw hobbystycznych, był współzałożycielem i naczelnym redaktorem kwartalnika „Ptaki. Hobby”. Niejednokrotnie podkreślał, że świat fauny – który z taką ciekawością podglądał, badał i opisywał – jest urzekający i uczy wrażliwości na piękno natury.
Panie Rektorze, nadszedł moment, aby wyrazić wdzięczność za Pana niezwykle ważną obecność w życiu naszej uczelni. Za oddanie naszej społeczności akademickiej. Za mądrość i pokorę, które towarzyszyły Panu w relacjach z otoczeniem. Za każdy gest wsparcia. Za zaufanie, gotowość do pomocy i otwartość na drugiego człowieka. Za optymizm, pogodę ducha i przykład, jak łączyć wiedzę z człowieczeństwem.
Pozostawia Pan po sobie pustkę, której nie będziemy potrafili wypełnić. Pragniemy jednak zapewnić o naszej wdzięcznej pamięci – Pana praca, idee i wartości będą nam towarzyszyć i inspirować przez kolejne lata. Będą prowadzić nas w pracy, w relacjach i w podejściu do drugiego człowieka.
W imieniu całej społeczności akademickiej składamy wyrazy najgłębszego współczucia Rodzinie, Najbliższym i Przyjaciołom. Łączymy się z Państwem w bólu i modlitwie.
Spoczywaj w pokoju, Panie Rektorze – Panie Marku.
